Het artikel gaat hieronder verder.
Sinds begin dit jaar geldt nieuwe regelgeving rondom gelijkwaardige beloning van iedereen die via een bemiddelaar bij een bepaalde organisatie aan het werk is. Daarbij moet het hele pakket aan arbeidsvoorwaarden gelijk zijn aan wat vaste medewerkers in dezelfde functie bij dezelfde opdrachtgever ontvangen. En let op, dat betreft dus niet alleen uitzendkrachten, maar bijvoorbeeld ook gedetacheerden, zo onderstreepte W&RK -advies-partner Marc Nijhuis tijdens een drukbezochte community meeting van softwareleverancier Byner, gisteren in Nieuwegein, met vertegenwoordigers van partijen als YER, Rvdb, Linden-it en Xelvin in de zaal.
Hoe waardeer je bijvoorbeeld een leaseauto die je aan je gedetacheerde medewerkers verstrekt?
Klinkt logisch en overzichtelijk? Dat is het op het eerste gezicht ook zeker, maakte Nijhuis duidelijk. Maar in de uitwerking wordt het toch al snel complex, zo bleek. Want hoe waardeer je bijvoorbeeld een leaseauto die je aan je gedetacheerde medewerkers verstrekt? Hoeveel opleidingskosten mag je in rekening brengen? Kun je met een eigen academy ‘onder de regelgeving uit’, zoals een van de aanwezigen veronderstelde? En hoe ga je om met bijvoorbeeld detavast-constructies? Zelfs organisaties die van zichzelf zeggen dat ze alleen consultancy leveren, zullen met de nieuwe regelgeving rekening moeten houden, benadrukte Nijhuis.
‘Eerlijk naar jezelf’
‘Wees eerlijk naar jezelf’, zei hij bijvoorbeeld. ‘Juridisch is het niet zo dat je kunt zeggen: wij doen alleen consultancy, wij doen niet aan detacheren. Als je arbeidskrachten ter beschikking stelt en de feitelijke leiding en toezicht ligt bij de klant, dan wordt het lastig uit te leggen. Papieren constructies tellen minder dan uitvoering. Wezen gaat voor de schijn.’
Marc Nijhuis: ‘Papieren constructies tellen minder dan uitvoering.’
En de aankomende Wtta, de Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten, die vanaf volgend jaar in werking treedt, maken dat nog eens urgenter én complexer. Voor die wet geldt de zogenoemde ‘brede reikwijdte‘, wat volgens Nijhuis onder meer betekent: ‘Ook al heb je 100 consultants in je adviespraktijk lopen, je hoeft er maar ééntje tussen te hebben lopen die onder toezicht van een derde valt, en je valt al onder de Wtta, en je hele bedrijf moet geaudit zijn.’ Dus zelfs het marketing- en communicatiebureau, dat één medewerker (betaald) uitleent aan een ketenpartner, kan ermee te maken krijgen, benadrukte hij.
Gedeelde smart
Met zijn opmerking dat het een middag was van ‘gedeelde smart is halve smart’, raakte hij zeker een snaar. Want heel veel organisaties worstelen met de veranderende regelgeving, zo werd wel duidelijk. Je zou je bijna afvragen: is het nog wel zo verstandig om in de arbeidsbemiddeling te willen beginnen, zo complex is het geworden. ‘Ik zei het al eerder: niet snelheid, maar compliancy is tegenwoordig de USP voor bemiddelaars in deze branche’, aldus Byner-CEO Ralph Brasker, die zelf ook een korte aftrap gaf aan de middag. ‘Alleen dat geeft je nog een license to operate.’
Op de middag kwamen vervolgens allerlei uitdagingen en worstelingen voorbij waarmee de aanwezigen kampten. Van art 23a uit de uitzend-cao tot projecttoeslagen, van de net opgerichte Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt tot de inschalingssystematiek van de klant, en van het moeizame doorsturen van salarisinformatie door bijvoorbeeld MSP’s en brokers tot ‘facultatieve’ en ‘voorwaardelijke’ arbeidsvoorwaarden als fietsplannen en doorbetaling bij ziekte. Nijhuis’ advies daarbij: ‘Probeer het simpel te houden. Soms zeg ik wel eens: wie doet je wat? Misschien die medewerker, die vindt dat-ie onderbetaald wordt. Nou, dan ga je in gesprek, toch?’
Detacheren is talentontwikkeling
Ondanks zijn analogie dat veel partijen zich in de branche nog opstellen als kalkoenen die nog niet beseffen dat het morgen Kerstmis is, probeerde Nijhuis zo soms ook wel degelijk de positieve stemming erin te houden. Want de vele ontwikkelingen die op de branche afkomen, bieden namelijk ook kansen, benadrukte hij. ‘Het is een hoop werk. Maar het is niet onmogelijk’, zei hij bijvoorbeeld over de berekening van de gelijkwaardige beloning, waar je mee te maken hebt als je onder de cao voor detacheerders valt. ‘En de technologie die volgt hierbij ook echt wel.’
De toekomst voor de uitzendbranche? ‘Die gaat terug naar piek & ziek, dat durf ik hier wel te zeggen.’ Maar voor detacheerders is het een ander verhaal, maakte hij duidelijk. ‘De hit-and-run-detacheerder, die gaat dit niet redden. Maar het is anders voor detacheerders die zich opstellen als partner van hun gedetacheerden. Detacheren is talentontwikkeling. En omdat je die mee mag beprijzen, komt daar ook veel ruimte voor’, aldus Nijhuis. ‘Zelfs de kosten van de trainer en van het trainingslokaal mag je daarin meerekenen. Als je maar kunt aantonen dat je die kosten ook daadwerkelijk hebt uitgegeven.’
Na de pauze
Na de pauze was het tijd voor het nog meer uitwisselen van ervaringen onderling. Dat ging bijvoorbeeld over de complexe situaties die cao’s soms opleveren, en het verschil tussen ‘gelijke’ en ‘gelijkwaardige beloning’. Ook dat bij een pakketvergelijking alle bedragen altijd bruto zijn, dat je projecttoeslagen beter altijd als voorschot kunt betalen, dat je als detavast-aanbieder eigenlijk ‘een goedbetaald werving- en selectiebureau bent’, en waar je rekening mee moet houden als je medewerkers uit het buitenland haalt. Om maar wat voorbeelden te noemen.
‘Ik ben hier de laatste om te zeggen dat het allemaal makkelijk is.’
Het gaf vooral de breedheid van smaken aan die de wereld van arbeidsbemiddeling tegenwoordig kent, en alle uitdagingen op het gebied van wet- en regelgeving die bij elke vorm om de hoek komen kijken. ‘Ik ben hier de laatste om te zeggen dat het allemaal makkelijk is’, besloot Nijhuis dan ook. En over de ‘spannende’ SNA-certificering, verbonden aan de Wtta: ‘We moeten wel allemaal door hetzelfde hoepeltje heen. Doe hem in elk geval, want hij is 100.000 euro waard. Dat geldt ook voor IT-partners die zich vooral als solutions partner opstellen. De praktijk is vaak hybride, en dan gaat de Wtta jou verder in de hoek duwen. Dat wil je natuurlijk zoveel mogelijk voorkomen.’