Het artikel gaat hieronder verder.
Is de snelle reageerder beter? Of kun je beter wachten op de deadline? Onderzoekers analyseerden recent zo’n 11,66 miljoen transacties op Fiverr, een platform waar freelancers en opdrachtgevers elkaar kunnen vinden. Daarna herhaalden ze het patroon in 8 aanvullende experimenten, met in totaal ruim 8.600 deelnemers, onder meer bij cateraars, artsen en fotografen. De uitkomst was overal hetzelfde. Een vertraging van een uur verlaagde de kans om aangenomen te worden al met 46%. Wachtte iemand een hele dag met reageren, dan daalde die kans met ongeveer 90% – ongeacht iemands beoordeling of trackrecord.
‘Snelheid is een signaal: wie nu snel reageert, zal ook later wel betrokken en oplettend zijn.’
Opvallend: de mensen die de keuzes maakten, waren zich totaal niet bewust van deze vertekening. In een vooronderzoek zeiden deelnemers zelfs expliciet dat een reactie binnen dezelfde dag hen niet zou uitmaken. Maar op het moment dat ze daadwerkelijk moesten kiezen wie ze aannamen, kozen ze toch steevast de snelste reageerder. Volgens de onderzoekers van George Mason University, Vanderbilt, Cornell, en de Rady School of Management (UC San Diego) gebruiken werkgevers reactiesnelheid als een proxy voor toekomstig gedrag: wie nu snel reageert, zal waarschijnlijk ook in de toekomst betrokken en oplettend zijn, zo is de gedachte.
Warmer en competenter
Snelle reageerders werden in de experimenten bovendien als warmer en competenter beoordeeld dan trage reageerders – en dat effect hield stand, ook als de kiezers extra informatie hadden zoals beoordelingen en de inhoud van het bericht zelf. Er is echter wel één belangrijke kanttekening. Het voordeel van snelheid verdween zodra een reactie geautomatiseerd of A.I.-gegenereerd aanvoelde. Authentieke snelheid werkte in het voordeel van de aanbieder, kunstmatige snelheid juist tégen hem of haar. Met andere woorden: het gaat niet om hoe snel een bericht verschijnt, maar om wat die snelheid overbrengt over de persoon erachter.
‘Te eager’, zoals de hardnekkige mythe luidt? Het blijkt nauwelijks te bestaan.
De Amerikaanse journalist Bill Murphy jr. schreef op Inc. over deze studie nadat hij duidelijk maakte er zelf ook middenin te zitten. Hij runt sinds kort zijn eigen bedrijf, Life Story Magic, en moest daarvoor voor het eerst in jaren zelf personeel werven. Daarbij merkte hij dat hij onbewust een streepje voor gaf aan kandidaten die zich meteen na het plaatsen van de vacature meldden. Toen de studie in zijn inbox belandde, herkende hij precies het patroon dat de onderzoekers beschrijven – inclusief zijn eigen blinde vlek. ‘Te eager‘ zijn, zoals de hardnekkige mythe luidt? Het blijkt dus nauwelijks te bestaan.
Kleine vertraging, groot effect
Je sollicitatie met slechts 5 of 10 minuten uitstellen? Het heeft al direct effect, blijkt uit het onderzoek. De kans dat ze de baan kregen was daarmee meetbaar kleiner. ‘Niemand denkt dat ze traagheid afstraffen. Iedereen doet het toch, blijkbaar ook ik’, aldus Murphy jr. En ergens ook wel logisch, zegt hij. ‘Als ik bijvoorbeeld 5 nieuwe interviewers moet werven, heeft het waarschijnlijk weinig zin om de 25ste te zijn met dezelfde kwalificaties.’
Je sollicitatie met slechts 5 of 10 minuten uitstellen heeft al direct negatief effect.
Voor recruitment is de les volgens hem tweeledig. Aan de kandidaatkant loont het om, zeker in een eerste contactmoment, niet te lang te wachten met reageren op een uitnodiging of vraag – ook al voelt dat instinctief misschien als ’te gretig’. Aan de werkgeverskant is de uitkomst juist een waarschuwing: reactiesnelheid zegt weinig over geschiktheid voor de functie, maar sluipt er via unconscious bias toch snel in als selectiecriterium. Terwijl het gaat om het verschil tussen wat je eigenlijk wilt meten – toekomstige betrokkenheid – en wat je onbedoeld daadwerkelijk meet: wie toevallig het snelst reageert.
