Het artikel gaat hieronder verder.
Een paar weken geleden zat ik in een intake met een CEO. Op een bepaald moment zei hij iets wat de meeste mensen liever niet hardop zeggen: ‘Isabel, ik weet eigenlijk nog niet exact wat we zoeken.’ Ik vond dat verrassend geruststellend. Want meestal gebeurt het tegenovergestelde. Dan ligt er al een heel duidelijke briefing op tafel. Minstens 10 jaar ervaring. Zelfde sector. Ondernemend. Hands-on. Sterke people manager. Strategisch, maar ook operationeel genoeg om mee de handen uit de mouwen te steken. Duidelijk.
Veel recruiters denken dat hun werk begint wanneer die briefing klaar is.
Misschien zelfs té duidelijk. Veel recruiters denken dat hun werk begint wanneer die briefing klaar is. Criteria noteren, profiel uitschrijven, zoeken. Ik denk steeds vaker dat het moeilijkste stuk daarvóór zit. Een tijdje geleden werkte ik aan een search waarbij een bedrijf overtuigd was dat ze iemand nodig hadden die snelheid bracht. De briefing was helder. We zochten een doener. Iemand die snel beslissingen nam, snel schakelde en meteen impact kon maken. Alleen begon het beeld onderweg te verschuiven. Niet omdat de briefing fout was. Maar omdat de gesprekken iets anders begonnen te tonen.
Brandjes blussen
Er was al genoeg snelheid aanwezig. Iedereen was sterk in problemen oplossen, snel schakelen en brandjes blussen. Dat was ook hoe ze het bedrijf gebouwd hadden. Alleen was er niemand die af en toe stopte en zei: wacht even, hoe willen we dit binnen 2 jaar doen? Als ik die briefing letterlijk had uitgevoerd, had ik iemand gezocht die paste bij hoe het bedrijf gisteren werkte. Niet bij wat het morgen nodig had. En daar zit volgens mij een ongemakkelijke waarheid voor recruiters.
De moeilijkste taak van een recruiter is niet: zoeken.
Een hiring manager kent haar bedrijf van binnenuit. Jij kijkt van buitenaf. Met net genoeg afstand om soms te zien wat iemand anders niet meer ziet. Dat maakt een briefing niet fout. Maar het betekent wel dat ze niet altijd volledig is. De moeilijkste taak van een recruiter is daarom niet zoeken. Het is op het juiste moment zeggen: ‘Ik hoor wat je zoekt. Maar mag ik nog één vraag stellen?’ Dat gesprek voelt zelden comfortabel. Het is ook vaak waar de echte waarde begint.
Over de auteur
Isabel Verhelst
is een resultaatgerichte, no-nonsense coach met een passie om mensen te verbinden. Ze is eigenaar van Talent to Match (het voormalige Ingenium Executive Search), een boutique bureau met de focus op top C-level talent dat perfect past bij het DNA van de organisatie. Op deze site schrijft ze elke twee weken op dinsdag een blog.
Lees ook
- Hoe omstreden ‘praktijktesten’ in België discriminatie willen uitbannen
- Durf jij nog te vragen of een kandidaat kinderen heeft (of wil)?
- ‘Competentiematrixen…? De besten verraden zichzelf al in 5 minuten’
- De keuze van Isabel: Waarom explosieve diners me soms meer leren dan interviews
- Waarom we briljante leiders afwijzen – soms nog voor ze één woord gezegd hebben
- Alle keuzes van Isabel