Het artikel gaat hieronder verder.
Wil je meer kans maken op een baan? Dan kun je natuurlijk aan je cv gaan werken, of een extra opleiding volgen. Maar misschien heeft het gebruik van afslankmiddelen meer zin. Althans: uit recent onderzoek van de Amerikaanse economie Rebecca Diamond van Harvard University, gepubliceerd via het National Bureau of Economic Research, blijkt dat Amerikaanse vrouwen die afvallen met een zogenoemd GLP-1-medicijn als Ozempic of Wegovy na 1,5 jaar medicijngebruik hun kans om een baan te vinden met 26,9 procentpunt zagen toenemen.
Een fors effect voor iets dat in de kern alleen hun gewicht verandert, niet hun cv of werkervaring, aldus Diamond (foto), die naar eigen zeggen met het onderzoek begon na een opmerking van een vriendin dat zij anders werd behandeld sinds zij was afgevallen, weten of dit ook voor andere mensen gold. Dat bleek dus zo te zijn. En opvallend: het effect speelt vooral bij werkzoekenden (en dus bij recruitment). Vrouwen die al aan het werk waren vóórdat ze met de medicatie begonnen, rapporteerden na anderhalf jaar nauwelijks veranderingen in hun werkstatus.
Nieuw beleid nodig?
Vorige maand wees Movisie in een uitgebreide notitie nog op overgewicht als onderschatte maar grote discriminatiefactor op de arbeidsmarkt. ‘Mogelijk is het ook noodzakelijk om beleid en wetgeving aan te passen’, aldus Movisie, dat op donderdag 13 augustus 2026 een webinar over discriminatie op grond van gewicht organiseert. De nieuwe Amerikaanse onderzoeksresultaten lijken de noodzaak daarvan te onderstrepen.
Diamond gebruikte voor haar onderzoek data uit de Understanding America Study, waarin deelnemers elk kwartaal rapporteren over onder meer hun BMI, gebruik van GLP-1-medicatie, werkstatus, gezondheid en welzijn. Ze vergeleek vrouwen die de medicijnen al gebruikten met een controlegroep die dat nog niet deed, maar wel wilde. Het onderzoek richtte zich alleen op vrouwen: de groep mannen die GLP-1’s gebruikte was te klein voor betrouwbare conclusies. Als bijvangst zag Diamond overigens ook een sterke stijging in de kans op een relatie voor de betrokken vrouwen, maar het effect op werk is minstens zo opvallend.
Niet het gevolg van meer zelfvertrouwen
Diamond onderzocht overigens ook of dat het inderdaad ging om discriminatie van mensen met overgewicht, of dat vrouwen zich na gewichtsverlies simpelweg gelukkiger en gemotiveerder voelden om te solliciteren. Diamond onderzocht die laatste hypothese, maar vond echter nauwelijks verandering in gerapporteerde somberheid, eenzaamheid of levenstevredenheid. Ook bleek dat vrouwen die al een baan hadden vóór ze met de medicatie begonnen, geen toename lieten zien in gewerkte uren of promoties. Als motivatie de verklaring was geweest, had dat wel voor de hand gelegen.
‘Ik denk dat het meer gaat om de eerste-indrukmarge.’
Het effect zit hem dus vooral in de sollicitatiefase – het moment waarop een recruiter of hiring manager voor het eerst een indruk vormt. Diamond ziet het daarom ook als een aanwijzing voor hoe de ‘female obesity penalty‘ – de sociale en financiële nadelen die vrouwen ondervinden vanwege hun lichaamsgewicht – inderdaad te maken heeft met eerste indrukken bij sollicitaties. Ze benadrukt dat ongelijke toegang tot deze – vaak dure – GLP-1-medicatie een nieuw soort ongelijkheid kan creëren op de arbeidsmarkt. Wie zich de behandeling niet kan veroorloven, loopt straks mogelijk een grotere achterstand op bij het solliciteren dan voorheen.
Ook in Nederland een onderschat probleem
Uit de notitie van kennisinstituut Movisie bleek uit een overzicht van ruim 120 internationale studies dat werkgevers kandidaten met een hoog gewicht minder vaak uitnodigen, lager beoordelen en minder vaak aannemen. Omdat gewicht in Nederland – en in bijna heel Europa – geen erkende discriminatiegrond is, is het probleem juridisch lastig aan te pakken. Het Amerikaanse onderzoek van Diamond levert daarmee extra, empirisch onderbouwd bewijs voor wat Nederlandse onderzoekers al signaleerden: gewicht weegt zwaar mee, zeker bij een eerste kennismaking tijdens een sollicitatie.
