Het artikel gaat hieronder verder.
Steeds minder werknemers wisselen momenteel van functie; iedereen lijkt vooral te willen blijven zitten waar hij of zij zit. Als het gaat om interne mobiliteit bij dezelfde werkgever liggen we momenteel met 9,8% zelfs op het laagste punt in 13 jaar. In ruim een jaar tijd wisselden zo’n 190.000 mínder mensen van functie binnen hun bestaande werkgever. De totale arbeidsmobiliteit, dus inclusief externe overstappen naar een andere werkgever, lag in het eerste kwartaal van dit jaar op 18,1%, een laagterecord wat betreft de laatste 4 jaar, zo blijkt uit de kwartaalupdate Arbeidsmarkt in Cijfers van dataspecialist Intelligence Group.
De cijfers wijzen op een arbeidsmarkt ‘die aan dynamiek verliest’, stellen de onderzoekers. En dat is volgens hen des te meer opvallend, omdat normaal gesproken interne mobiliteit juist stabieler blijft in perioden waarin externe baanwisselingen afnemen. Dat nu beide vormen gelijktijdig dalen, duidt op ‘een bredere terughoudendheid onder zowel werkgevers als werknemers’, aldus Geert-Jan Waasdorp, directeur van Intelligence Group.
‘Interne mobiliteit is de smeerolie van organisaties. Valt die weg, dan ontstaat stilstand.’
‘De arbeidsmarkt raakt langzaam op slot. Zowel werkgevers als werknemers zijn voorzichtiger. Minder mensen bewegen en organisaties houden talent vaker op dezelfde plek. Dat komt ook doordat er minder interne kansen zijn door reorganisaties. Dat mensen blijven zitten, zegt daarom weinig over goed personeelsbeleid en meer over onzekerheid – door bijvoorbeeld geopolitiek, energie en een afkoelende arbeidsmarkt. Natuurlijk is behoud belangrijk, zeker met de vergrijzing. Maar dat moet komen door goed werkgeverschap, niet door onzekerheid. Interne mobiliteit is de smeerolie van organisaties. Valt die weg, dan ontstaat stilstand.’
Niet per se tevredenheid
Onder de cijfers zit een duidelijke gedragsverschuiving: het aandeel mensen dat helemaal niet op zoek is naar (ander) werk blijft met 44,7% onverminderd hoog. Het gaat om ruim 4 miljoen mensen die niet voornemens zijn te bewegen; sinds eind 2024 groeide deze groep met 10%. Tegelijk blijft de arbeidsmarkt voor wie wél beweegt relatief gunstig. Het aandeel baanvinders dat direct een vast contract kreeg, steeg volgens de meest recente cijfers zelfs naar 46,1%, het hoogste in 5 kwartalen en ruim boven het 10-jaarsgemiddelde van 38,8%.
In beweging zit ook de reskilling die een organisatie en samenleving broodnodig heeft.’
‘De krapte is niet weg, de beweging wel’, zo vat Waasdorp de huidige ontwikkeling van de arbeidsmarkt samen. Een gevaarlijke combinatie, stelt hij. ‘Beweging is nodig om mensen en organisaties vitaal en competitief te houden. In beweging zit ook de reskilling die een organisatie en samenleving broodnodig heeft.’ Het gebrek aan interne mobiliteit lijkt overigens steeds meer een structureel probleem te worden, zei hij recent nog. ‘Mensen wisselen tegenwoordig bijna 2 keer zo vaak van werkgever, dan dat ze bij de eigen werkgever van baan wisselen. We hebben geen cultuur in Nederland om interne mobiliteit goed vorm te geven.’
De voordelen van interne mobiliteit zijn echter alom bekend. Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat organisaties 32% tevredener zijn over interne aanstellingen dan over extern aangetrokken mensen. Extern talent aantrekken is gemiddeld ook 1,5 tot 2 keer zo duur als een rol invullen met een interne kandidaat. Het zorgt ook voor snellere productiviteit en minder risico op mismatch. In organisaties met actief intern mobiliteitsbeleid blijven medewerkers bovendien langer. Interne doorgroeiers blijven gemiddeld 3,2 jaar, terwijl extern aangenomen medewerkers gemiddeld slechts 1,7 jaar binnen blijven.
Vaak aangevochten
Maar interne mobiliteit lijkt er al met al de komende tijd ook niet makkelijker op te worden. Beslissingen over interne promoties blijken bijvoorbeeld steeds vaker te worden aangevochten, zo meldt internationaal onderzoek van HiBob dat onder 4.700 people managers werd uitgevoerd. Amerikaanse toestanden? Nou, echt niet alleen iets van daar. Ook van de ongeveer 250 Nederlandse respondenten gaf 70% aan dat een deel van hun beslissingen werd aangevochten. Bij 49% gold dat zelfs voor de helft van de beslissingen of meer, aldus het onderzoek.
Compliance blijkt hierbij een steeds grotere rol te spelen. Zo zegt 58% van de Nederlandse respondenten zich zorgen te maken dat een gebrek aan onderbouwende data in de toekomst problemen oplevert bij een audit of als gevolg van wet- en regelgeving. Daarnaast gaf 55% aan dat beslissingen zonder de benodigde data het afgelopen jaar minstens in de helft van de gevallen negatief uitpakten.