Gem. leestijd 6 min  360x gelezen

LinkedIn Hiring Assistant: veel belofte, weinig bewijs, hoge prijs

De belofte van de LinkedIn Hiring Assistant is niet mis. Maar de resultaten vallen vooralsnog flink tegen. En het betaalmodel klopt ook al niet. De vraag is nu dan ook vooral: wie durft er echt hardop kritiek te uiten, of zelfs te stemmen met de voeten?

LinkedIn Hiring Assistant: veel belofte, weinig bewijs, hoge prijs

De nieuwe AI Hiring-assistant van LinkedIn staat al maanden in de schijnwerpers. De belofte ervan is dan ook niet mis: zo’n 66% hogere InMail-acceptatieratio’s, een 30 dagen kortere time-to-hire, recruiters die 81% minder profielen hoeven te bekijken. Indrukwekkende cijfers – althans: op papier. Maar hoe ervaart de Nederlandse recruitmentpraktijk de tool na maanden testen? En wat zeggen internationale recruitmentleiders over de manier waarop LinkedIn dit product in de markt zet? De conclusie is hard: de tool en de resultaten vallen vies tegen, én het verdienmodel erachter is zeer dubieus.

Het meest voorkomende oordeel: okayish.

Meerdere Nederlandse organisaties – van corporate TA-teams tot gespecialiseerde bureaus – testten de Hiring Assistant de afgelopen maanden uitgebreid. Het meest voorkomende oordeel: okayish. Niet vernietigend, maar ook zeker geen game-changer. Eén TA-leader omschreef de ervaring treffend: de tool gedraagt zich als een junior recruiter die je alles tot in de details moet uitleggen, en daarna alsnog met matige resultaten komt. Inconsistent in kwaliteit, en bij niche-rollen ronduit nutteloos: op een gegeven moment kwamen er marketing- en inkoop-profielen tevoorschijn voor een vacature waarvoor aantoonbare finance-ervaring vereist was.

Veel tijd, weinig rendement

Een ander team probeerde het via Boolean-searches, vacatureteksten én gedetailleerde feedbackrondes. Na 3 maanden en intensieve samenwerking met LinkedIn zelf was de eindbalans: geen toegevoegde waarde. Veel tijd erin, weinig rendement eruit. De nauwkeurigheid: teleurstellend, het systeem: veeleisend in administratie, en voor tijdgevoelige rollen: simpelweg te traag. ‘Old school LinkedIn sourcing blijft voorlopig veel betere resultaten opleveren’, zo was de conclusie.

Eén organisatie stopte de test volledig vanwege slechte prestaties buiten de Engelstalige context – LinkedIn bevestigt zelf dat de Hiring Assistant ‘currently available in English only is, met uitbreiding naar andere talen pas gepland voor ‘begin 2026’ (het is inmiddels half april en we leven in een tijd van A.I… doe ff normaal!). Daarmee is de huidige AI Recruiter dus ook meteen een serieus obstakel voor elke Nederlandse of internationale recruiter. Het feit dat ze nog steeds niet in andere talen komen, is dat ze zich nu nog achter de taal kunnen schuilen om de onkunde en lage kwaliteit van hun Hiring Assistant te verbloemen.

Internationaal: oordeel nog scherper

De Nederlandse ervaringen staan niet op zichzelf. In de internationale recruitmentwereld klinken gelijkluidende en vaak zelfs ook veel hardere geluiden – en die gaan verder dan de kwaliteit van de tool alleen.

Zo schreef HR-techanalist Matt Charney bij de lancering een stuk met de veelzeggende titel LinkedIn Hiring Assistant: Clippy Makes A Comeback. Zijn oordeel: LinkedIn bouwt geen tools om recruiters beter te maken, maar om ze overbodig te maken. De Hiring Assistant vindt niets (opnieuw) uit, schrijft hij, maar verpakt bestaande functies – Boolean search, gefilterde outreach, gestandaardiseerde screening – in automatisering. Wat nieuw is: je kunt het nu zonder nadenken doen. En dat is precies het probleem. De tool is naar zijn mening ook nog eens ‘way, way more expensive than most other potential sources of hire.

‘LinkedIn bouwt geen tools om recruiters beter te maken, maar om ze overbodig te maken.’

Josh Bersin plaatste hoge verwachtingen bij de lancering in oktober 2024 (1,5 jaar geleden!): de Hiring Assistant zou ‘bijna 80% van de pre-offer workflow‘ kunnen automatiseren, recruiters zouden ‘30 tot 50% van hun tijd besparen.’ Bersin is zelden kritisch op LinkedIn – integendeel. Maar zijn enthousiaste productiviteitsclaims vormen ironisch genoeg het sterkste argument van de critici: als LinkedIn’s eigen ambassadeur zegt dat één recruiter nu het werk van anderhalf kan doen, waarom laat het contract je dan niet de helft van je seats inleveren?

Het echte probleem

Dáár zit precies de kern van de internationale kritiek – en die is scherper dan opmerkingen over kwaliteit of taalondersteuning alleen. De Chad & Cheese-podcast, toonaangevend in de recruitmentwereld, verwoordt het in meerdere afleveringen met toenemende directheid. In LinkedIn’s Message to Recruiters stellen ze: ‘Hiring companies are already paying through the fucking nose when it comes to the recruiter seats.‘ En: ‘This clearly looks like a moat build, a monopoly grab by LinkedIn – and when we have monopolies, quality typically goes down.’ Hun voorspelling: prijzen gaan omhoog, en werkgevers zouden hun seats eigenlijk moeten halveren.

Het meest directe bewijs voor de spagaat tussen LinkedIn’s AI-claims en zijn contractmodel leverde Lieven Van Nieuwenhuyze, VP bij het Europese uitzendconcern House of HR, live in de podcast. LinkedIn had hem een demo gegeven van de nieuwe agentic RPS+-seats en hem verteld dat 30% van alle recruiter-acties konden worden geautomatiseerd. Zijn reactie: ‘We betalen al veel te veel. Ik zei: geef me dan één testaccount. Nee, dat was niet mogelijk. Dus je wilt dat ik 30% meer investeer, zonder dat ik het kan testen?’ Hij sloeg de upsell vriendelijk af.

De structurele verklaring voor dit patroon werd ook scherp geformuleerd door Jim Durbin, de zogeheten Indeed Whisperer, in een andere aflevering: ‘LinkedIn started saying: we want three-year master agreements – because they saw the drop coming. And the dirty secret is that less than 50% of LinkedIn Recruiter licenses are ever signed into. Almost all activity is a few super users blasting out InMails.‘ Oftewel: minder dan de helft van alle LinkedIn Recruiter-licenties wordt daadwerkelijk ooit gebruikt, aldus Durbin. Vrijwel alle activiteit bestaat uit een paar supergebruikers die massaal InMails versturen.

Downgrade niet mogelijk

De prijsmechaniek die het verhaal compleet maakt: Hiring Assistant is géén onderdeel van een standaard LinkedIn-abonnement. Het is een betaalde add-on, uitsluitend beschikbaar bovenop een Recruiter Corporate- of RPS+-licentie, waarvan de prijs nooit openbaar wordt gemaakt. Die basislicenties kosten per seat al snel tussen de 9.000 en 15.000 dollar per jaar – met doorgaans zo’n 15% jaarlijkse prijsstijging ingebakken in meerjarige contracten. Externe analyses schatten de totale eigendomskosten 20 tot 40% hoger dan de lijstprijs, zodra InMail-overages, Job Slots en gepromote vacatures worden meegeteld.

LinkedIn-contracten zijn expliciet non-cancelable en non-refundable.

Het pijnpunt schuilt vervolgens in de contractvoorwaarden: LinkedIn-contracten zijn expliciet non-cancelable en non-refundable. Wie halverwege het jaar van 10 naar 5 recruiters gaat, betaalt gewoon door voor 10 seats. Een downgrade van Corporate naar Lite is tussentijds niet mogelijk. Auto-renewal is de standaard. LinkedIn’s salesteams pushen actief op 2- of 3-jarige overeenkomsten in ruil voor kortingen van 5 tot 15% – waarmee de lock-in precies dieper wordt op het moment dat A.I. wordt aangeprezen als middel om minder mensen hetzelfde werk te laten doen.

De rekening wordt zo als volgt: je betaalt meer (bestaande seats plus Hiring Assistant als add-on), terwijl LinkedIn’s eigen marketingmateriaal aangeeft dat een groot deel van het werk waarvoor je die seats hebt gekocht, nu door de A.I. wordt gedaan. De seats worden deels overbodig verklaard door hetzelfde bedrijf dat ze je verkoopt – maar je kunt er geen afscheid van nemen. Als de tool dat resultaat überhaupt dus al zou leveren.

Wat betekent dit voor Nederlandse recruiters?

Wat betekent dit nu voor Nederlandse recruiters? De tool werkt in elk geval niet goed genoeg voor de Nederlandse praktijk. Dat is de korte samenvatting van zowel de binnenlandse als internationale ervaringen. Maar de bredere conclusie is strategischer: wie nu met LinkedIn onderhandelt over verlenging, zou de productiviteitsclaims van de Hiring Assistant moeten inzetten als onderhandelingsargument. Als 30 tot 50% tijdwinst reëel zou zijn, dan is 30 tot 50% minder seats óók reëel. Als de A.I. dat werk overneemt, verdwijnt meteen de rechtvaardiging voor hetzelfde aantal licenties.

Als 30 tot 50% tijdwinst reëel zou zijn, zou 30 tot 50% minder seats toch óók reëel moeten zijn?

Wie dat argument niet maakt aan de onderhandelingstafel, betaalt dubbel: voor de seats die de A.I. belooft overbodig te maken, én voor de A.I. zelf. LinkedIn heeft een unieke positie, een indrukwekkend netwerk en een reële technologische ambitie (die er vooralsnog maar bedroevend uitziet). Maar tussen die fundering en een fatsoenlijk product/prijsmodel zit op dit moment nog een behoorlijke kloof – en die kloof heet monopolie en winstmaximalisatie, zonder verantwoording te nemen voor de claims en kwaliteit die ze verkopen. Maar goed, zo kennen we LinkedIn ook, dus echt verrast kunnen we niet zijn.

Meer weten?

Lieven van Nieuwenhuyze spreekt op 26 mei tijdens het event AI & Talent over de impact van A.I. op carrières en werkgelegenheid. Je leest er hier alles over:

AI & Talent

credit foto boven

Entrepreneur en investeerderbij o.a. Intelligence Group (Giant), Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie, Werf&, Arbeidsmarktkansen, en RecruitAgent.ai

Geert-Jan Waasdorp

Geert-Jan Waasdorp is directeur van Intelligence Group en uitgever van Werf-en.nl
  • Leave behind a comment

Onze partners Bekijk alle partners