Het artikel gaat hieronder verder.
Data? Dat is voor Geert-Jan Waasdorp van oudsher het domein van percentages, gemiddeldes en medianen. Maar één getal, zegt hij in de recente podcast Recruitment Experiments met host Axel Hommenga, is zelden het hele verhaal. Neem het gegeven dat 60% van de beroepsbevolking vacaturesites gebruikt om zich te oriënteren op een baan. Interessant, zegt Waasdorp. Maar minstens zo interessant is volgens hem de vraag wie de 40% is die dat níet doet – en wat die groep uniek maakt. Splits je uit naar leeftijd of opleidingsniveau, dan kan het beeld compleet veranderen.
‘Eén datapunt is vaak het begin van heel veel verhalen.’
‘Eén datapunt is vaak het begin van heel veel verhalen’, wil hij maar zeggen. Waarbij hij benadrukt ook altijd te kijken naar wat er níet gezegd en niet gemeten wordt met data – met de opkomst van A.I. is content zelf inmiddels net zo goed data geworden als een percentage in een spreadsheet. Op de stelling dat je met een dashboard automatisch datagedreven gaat werken, reageert Waasdorp fel afwijzend. Een dashboard is volgens hem niets meer dan een momentopname, die in de praktijk zelden wordt geopend en hooguit wordt afgestruind op de KPI’s waar iemand op wordt afgerekend.
‘Voor de kat z’n viool’
Ergens rond de 90% van alle dashboards in Nederland is, in zijn woorden, ‘voor de kat z’n viool’, zegt hij in de podcast. Illustratief is het verhaal van een groot accountantskantoor waar de HR-afdeling 17 verschillende Power BI-dashboards had – en bezig was met een achttiende om de andere 17 samen te vatten. ‘Dat heeft geen zin meer’, aldus Waasdorp. ‘Een dashboard is dan een doel geworden, terwijl het een middel moet zijn.’
Toch is er volgens hem ook een kleine groep die er wél iets mee doet: lezen, begrijpen, in context plaatsen, gebruiken om beleid te maken of management te overtuigen. Bedrijven als Schiphol, NS, Alliander en Booking – vaste winnaars op het podium van de Werf& Awards – hebben volgens Waasdorp niet per se de beste dashboards, maar wél de beste interpretatie ervan, met een Talent Acquisition-afdeling die durft te handelen op basis van wat ze zien.
De magie zit in het verrassen
Cijfers overtuigen pas echt als ze je weten te verrassen, vindt Waasdorp. Vertel een klant dat de conversie is gestegen van 3,2% naar 4,8% na een A/B-test met 3 aangepaste zinnen, maak het visueel, en je hebt zijn aandacht. Hetzelfde geldt voor het signaleren van een snelgroeiend kanaal – TikTok bijvoorbeeld – vóórdat het de top-5 van oriëntatiebronnen bereikt. ‘Leven brengen in data, dat is de kunst’, aldus Waasdorp.
‘Bevestig je iets, dan zeggen mensen: dat wist ik al. Vraag je het, blijkt dat niemand het weet.’
Hij illustreert dat met een anekdote uit zijn eigen carrière. Voor een zaal vol bureaurecruiters uit de financiële sector trapte hij ooit 40 minuten lang open deuren in met harde marktcijfers – en werd met de nek aangekeken. voor eenzelfde soort publiek, gooide hij het 2 weken later daarom over een andere boeg: in plaats van te vertellen wat hij wist, maakte hij er een quiz van en liet de zaal zelf raden welke kanalen het beste werkten. De uitkomst: bijna niemand wist het. ‘Bevestig je iets, dan zeggen mensen: dat wist ik al. Vraag je het, dan blijkt dat niemand het weet’, zegt hij. Dezelfde data, anders gebracht, met een compleet ander effect.
Waarom een ervaren recruiter vaak wint van data
Tegenover een recruiter met 20 jaar ervaring die zweert bij zijn eigen aanpak, legt Waasdorp het volgens eigen zeggen meestal af – bewust. ‘Ga ik dan de discussie over data aan, dan verlies ik de klant.’ Wie succesvol is zonder data, heeft simpelweg geen data nodig, erkent hij dan ook. Het rendement van data is in operationele recruitment vaak bescheiden, stelt hij; de echte winst zit bij de recruitmentmanager of TA-leader met lef en visie, die data gebruikt als motor om zijn team vooruit te helpen.
‘Wie 90% van de vacatures vervult voor 600 euro per hire, doet het slechter dan wie voor 6.000 euro per hire 100% vervult.’
Het felst is hij in de podcast over kostensturing. Cost per hire noemt Waasdorp dan ‘een gimmick’: wie 90% van de vacatures vervult voor 600 euro per hire, doet het volgens hem slechter dan wie voor 6.000 euro per hire 100% vervult – juist die laatste, moeilijkste 10% is immers vaak bedrijfskritisch. Vervulratio, niet kosten, is de echte graadmeter voor recruitmentsucces, stelt hij. Wie alleen op cost per hire stuurt terwijl het verloop 180% bedraagt, draait volgens hem ‘aan de verkeerde knoppen.’ Uiteindelijk draait het om lef, visie en strategie – en zijn data, in de woorden van Waasdorp, slechts ‘een heerlijke brandstof’ om die te realiseren.
Lees ook
