Het artikel gaat hieronder verder.
Je kent ze wel: mensen die na elke mislukte aanname roepen: ‘Ik zei het toch. Je had naar mij moeten luisteren. Ik had al zo’n voorgevoel.’ Opvallend genoeg zijn dat vaak ook precies de mensen die tijdens het gesprek hun mond houden. Wat wij mensenkennis noemen, is meestal geen inzicht. Het is projectie. We plakken onze eigen ervaringen, angsten en verlangens op anderen en noemen dat vervolgens een scherpe inschatting.
Wat wij mensenkennis noemen, is meestal geen inzicht, maar projectie.
Die nieuwe collega die weinig zegt in vergaderingen? ‘Die zal wel onzeker zijn.’ Misschien. Maar misschien is hij of zij ook wel gewoon introvert. Of nieuw. Of slim genoeg om eerst te kijken voor hij iets zegt. Maar jij besloot meteen dat zijn stilte iets betekende wat jij erin herkende. En dat zegt meestal meer over jou dan over hem. Die vriendin die een cadeautje geeft en bij wie jij direct denkt: ‘Die wil vast iets van me.’ Misschien. Maar misschien ben jíj het eerder die zelf nooit iets geeft zonder bijbedoeling.
Patronen herkennen
We herkennen mensen niet. Wat we herkennen zijn vooral patronen uit ons eigen verleden. Echte mensenkennis begint daarom niet bij oordelen, maar bij twijfel. Bij verwonderen. Bij nieuwsgierigheid zonder directe conclusie. Bij luisteren zonder meteen je eigen verhaal over de ander heen te leggen. Bij verdragen dat iemand fundamenteel anders in elkaar kan zitten dan jij.
Echte mensenkennis begint niet bij oordelen, maar juist bij twijfel.
En juist dat vinden veel mensen lastig. Want geen conclusie hebben voelt kwetsbaar. Het betekent dat je moet toegeven dat je iemand nog niet begrijpt. Dus maken we van vooroordelen inzichten. Van angsten intuïtie. Van projectie een gave. Maar dat is geen mensenkennis. Dat is jezelf overal terugzien en denken dat je de wereld begrijpt. Misschien begint echte mensenkennis pas op het moment dat je beseft hoeveel van wat je over een ander zegt, in werkelijkheid over jezelf gaat.
Over de auteur
Na jaren als recruiter en ondernemer – onder meer met Strictly People, dat hij in 2022 verkocht – adviseert Wim van den Nobelen (Tilburg, 1969) nu recruitment- en detacheringsbureaus over groei en ontwikkeling. Hij is schrijver van Van recruiter naar ondernemer, waarin hij zijn ervaringen deelt en 20 recruitmentexperts interviewde, en natuurlijk van Wim op woensdag, met ruim 300 blogs over het recruitmentvak.
Lees ook:
- Wim op woensdag: Waarom A.I. de gastarbeider van nu is
- Waarom salaris noemen een no-brainer is
- Lees alles van Wim