Het artikel gaat hieronder verder.
Vrijwel ieder recruitmentbureau of iedere recruitmentafdeling heeft een ATS. Een Applicant Tracking System. De kosten ervan lopen uiteen van een paar tientjes per recruiter tot duizenden euro’s per maand. En in ATS-land is er meer keuze dan er kleuren zijn om de muur op kantoor een ‘frisse, moderne uitstraling’ te geven. Maar laten we eerlijk zijn: veel recruiters behandelen hun ATS alsof het dé oplossing is. En dat is het niet. Het is hooguit je best ingewerkte medewerker. Een goede kracht, zeker. Trouw. Gedisciplineerd. Nooit ziek. Nooit te laat, hooguit gehackt of offline.
Een ATS kan behoorlijk goed onthouden wie wanneer waar heeft gesolliciteerd. Maar ook niet meer dan dat.
Daarnaast is een ATS behoorlijk goed in het onthouden van wie wanneer waar heeft gesolliciteerd. Maar ook niet meer dan dat. Een ATS denkt niet. Het voelt geen twijfel bij een kandidaat. Hoort geen aarzeling tussen twee zinnen door. Het ziet geen potentie achter een rommelig cv. En het begrijpt al helemaal niet waarom de ene hiring manager al drie weken roept dat het ‘urgent’ is, maar nog steeds geen tijd heeft voor een intake. Een ATS registreert. Een recruiter interpreteert. Dat verschil is nogal wezenlijk.
Een vacature is geen workflow
Te vaak zie ik recruitmentteams die hun proces hebben ingericht rondom het systeem, in plaats van andersom. Dan wordt het ATS leidend, terwijl het slechts ondersteunend zou moeten zijn. Het gevolg? Recruitment verandert in administreren. Kandidaten worden dossiers. Vacatures worden workflows. En de recruiter? Die wordt operator van een systeem dat ooit bedoeld was om hen juist slimmer te maken.
Te vaak zie ik recruitmentteams die hun proces hebben ingericht rondom het systeem, in plaats van andersom.
Een ATS is fantastisch in structuur. In overzicht. In compliance. Rapportages. In terugvinden wat anders verloren gaat. Maar een ATS is waardeloos zonder goed recruitmentvakmanschap. Want ook met het duurste systeem van de markt kun je nog steeds:
- slechte vacature-intakes doen
- kandidaten te laat terugbellen
- hiring managers niet uitdagen
- op de verkeerde KPI’s sturen
- en denken dat een funnel hetzelfde is als een strategie
Dat is alsof je een perfect ingerichte keuken hebt, maar niemand kan koken. De echte vraag is dus niet: ‘Hebben we een goed ATS?’ De echte vraag is: ‘Hebben wij een recruitmentteam dat snapt hoe je een ATS voor je laat werken, in plaats van andersom?’ Want het systeem is niet je recruiter. Het is je ingewerkte medewerker. En in veel gevallen een slecht ingewerkte medewerker. En zoals bij iedere ingewerkte medewerker geldt: geef ze een duidelijke rol, laat ze doen waar ze goed in zijn, maar verwacht geen wonderen. Die moeten nog steeds van mensen komen.
Over de auteur
Wim van den Nobelen (Tilburg, 1969) is een bekend gezicht in de Nederlandse recruitmentwereld. Na jaren als recruiter en ondernemer – onder meer met Strictly People, dat hij in 2022 verkocht – adviseert hij nu recruitment- en detacheringsbureaus over groei en ontwikkeling. Hij is schrijver van het boek Van recruiter naar ondernemer, waarin hij zijn ervaringen deelt en 20 recruitmentexperts interviewde, en natuurlijk van Wim op woensdag, met ruim 300 blogs over het recruitmentvak.
Lees ook:
- Wim op woensdag: Waarom A.I. de gastarbeider van nu is
- Waarom salaris noemen een no-brainer is
- Hoe word je recruiter of choice?
- Lees alles van Wim