Het artikel gaat hieronder verder.
Er zijn bedrijven waar je de hiërarchie kunt aflezen aan de plattegrond van de parkeerplaats. Het bordje is blauw. Soms wit. Soms met een naamplaatje. Meestal gewoon ‘Directie.’ Praktisch? Misschien. Maar wat zegt het eigenlijk als de medewerker die om half 8 aankomt, na 3 kwartier reizen, vanaf de verste hoek naar binnen loopt, terwijl de bestuurder 10 minuten later direct voor de deur uitstapt? Is dat gewoon efficiënt? Of vertelt zo’n kleine keuze meer over cultuur dan we willen toegeven?
Veel organisaties praten over psychologische veiligheid. Over gelijkwaardigheid. Over de mens centraal. Prachtige woorden op de muur, een inspirerende sessie met een externe facilitator, een nieuw kernwaardentraject. Maar hoe geloofwaardig is dat verhaal als de ruimte zelf iets anders zegt? Cultuur zit niet alleen in wat je roept. Cultuur zit in wat je doet als niemand kijkt. In de kleine, vanzelfsprekende beslissingen die nooit ter discussie worden gesteld, omdat ze er altijd al waren.
Cultuur zit niet alleen in wat je roept, maar ook in: wie mag waar parkeren?
Wie het eerste parkeervak krijgt, wie de hoek van het kantoor heeft, wie als eerste wordt bediend op de personeelsborrel. Het zijn details. En tegelijk zijn het precies de details waar mensen op letten. Misschien zit cultuur dus ook in wie waar mag parkeren. Ik ben benieuwd. Doe mee met de peiling:
PeilingOver de auteur

Lees ook:
- Wim op woensdag: Waarom A.I. de gastarbeider van nu is
- Zo schudden 2 parkeerplaatsen voor sollicitanten een hele organisatie wakker
- Lees alles van Wim
