Het artikel gaat hieronder verder.
We kennen allemaal het gevoel: je opent je telefoon even, en een uur later kijk je op van een eindeloze stroom slecht nieuws. Doomscrolling heet dat. En het fenomeen heeft recent een broertje gekregen – en die leeft op de arbeidsmarkt. Het heet doomjobbing, en het ondermijnt de kansen van honderdduizenden werkzoekenden wereldwijd.
Net zoals doomscrolling geeft doomjobbing het gevoel dat je ‘iets doet’, terwijl je eigenlijk verzandt in angst.
Doomjobbing is een term voor het compulsief en massaal versturen van sollicitaties, met weinig focus, weinig personalisatie en weinig strategische overweging. Net zoals doomscrolling het gevoel geeft dat je ‘iets doet’ terwijl je eigenlijk verzandt in angst, geeft doomjobbing de illusie van productiviteit en activiteit – terwijl de resultaten uitblijven. De term werd begin 2026 breed opgepikt nadat een 8-jarige dochter van een ontslagen productmanager zag hoe haar vader uren doorbracht in de LinkedIn-app. Haar conclusie was vernietigend simpel: ‘Pap, wat jij nu doet, dat is toch gewoon doomjobbing?’
De cijfers liegen er niet om
De achtergrond van het fenomeen is begrijpelijk. Halverwege 2025 ontving een vacature gemiddeld 242 sollicitaties – 3 keer zoveel als in 2017. Werkzoekenden voelen de druk en reageren met volume. Van de werkzoekenden zegt 48% regelmatig snelheid en volume boven selectiviteit te stellen bij sollicitaties, en 25% zegt inmiddels te solliciteren op elke baan die ook maar enigszins haalbaar lijkt. Slechts 28% van de werknemers vindt het nu een goed moment om een kwaliteitsbaan te vinden; een jaar of 2 geleden was dat nog bijna 70%. Die angst drijft het gedrag. Niet luiheid, niet gebrek aan ambitie, maar pure arbeidsmarktangst.
‘Het voelde als een combinatie van sociale media-verslaving en de angst om werk te moeten vinden.’
Generative A.I. heeft de opkomst van het fenomeen doomjobbing nog eens versneld. Werkzoekenden gebruiken A.I. om sneller te solliciteren op meerdere banen tegelijk, waardoor vacatures overspoeld raken met geautomatiseerde sollicitaties. Het resultaat is een paradox: meer sollicitaties, minder resultaat. Wie weinig tijd steekt in het afstemmen van een sollicitatie op de rol, belandt vaker onderaan de stapel.
Kloof in vertrouwen
Er is ook een ‘confidence gap‘ zichtbaar: waar meer dan 9 op de 10 werkgevers positief zijn over de groeikansen van hun bedrijf dit jaar, deelt slechts iets meer dan de helft van de werknemers (en werkzoekenden) dat gevoel. Die kloof voedt het gevoel dat je als kandidaat harder moet rennen om bij te blijven, ook al leidt harder rennen niet automatisch tot betere resultaten.
Er lijkt ook een relatie te zijn met de opkomst van skills-based werving en bedrijfsvoering. Doordat diploma-eisen minder hard worden, wordt solliciteren steeds makkelijker, en durven mensen eerder een gooi te wagen, zo is het idee. Voor recruiters en hiring-teams is doomjobbing ondertussen een serieus probleem aan het worden. De instroom van sollicitaties stijgt, maar de kwaliteit daalt, en zeker de signaalfunctie van een gemiddelde sollicitatie. Wie niet de moeite neemt een sollicitatie op een specifieke rol af te stemmen, verkleint de kans om positief op te vallen immers aanzienlijk.
De oplossing: minder, maar beter
De recruiter wacht daardoor op een naald in een hooiberg. En die hooiberg groeit alleen maar naarmate de arbeidsmarkt spannender wordt. Tegelijk biedt het begrip doomjobbing natuurlijk ook inzicht. Een kandidaat die doomjobt, is niet per se een slechte kandidaat – het is vooral een angstige kandidaat. Maar omdat doomjobbing geworteld is in angst, kan het ook ertoe leiden dat iemand een rol accepteert die niet aansluit bij zijn of haar krachten, waarden en doelen. Voor werkgevers betekent dat weer: wie in de onboarding niet snel genoeg de juiste match bevestigt, loopt kans die kandidaat ook weer snel kwijt te raken.
Voor recruiters en hiring-teams is doomjobbing ondertussen een serieus probleem aan het worden.
Experts raden werkzoekenden aan om de zoektocht gefocust te houden: weet wat je wilt voordat je een vacaturesite opent, en pas je aanpak aan per sollicitatie in plaats van dezelfde brief overal naartoe te sturen. Minder sollicitaties, meer relevantie – dat is de boodschap. Voor de recruitmentpraktijk lijkt de les vergelijkbaar. Een arbeidsmarkt vol angstige, massaal doomjobbende kandidaten vraagt heldere vacatureteksten, snelle feedbackloops en een candidate experience die ook de afgewezen kandidaat met respect behandelt. Doomjobbing stopt niet vanzelf – maar een goed wervingsproces kan het effect ervan wel verzachten, zo is het idee.