Het artikel gaat hieronder verder.
Zie jij het wereldwijd dalende aantal vacatures als iets om je zorgen over te maken? Nergens voor nodig. Volgens economen van Goldman Sachs is het juist eerder goed nieuws. Dat het verloop en de mobiliteit op de arbeidsmarkt dalen, betekent volgens hen namelijk juist dat recruiters hun werk steeds beter doen. ‘De afname van het personeelsverloop weerspiegelt grotendeels een daling van het aantal ontslagen binnen 1 of 2 kwartalen na indiensttreding. Dit patroon suggereert dat werknemers en bedrijven in de loop der tijd beter zijn geworden in het vinden van goede matches’, aldus de onderzoekers.
Een fragiele arbeidsmarkt? Dat valt dus wel mee, stellen Megan Peters en Joseph Briggs, die concluderen dat centrale bankiers zich ten onrechte zorgen maken over de arbeidsmarkt. ‘Het lage aantal vacatures is geen waarschuwingssignaal voor een dreigende zwakte. Het is juist grotendeels het gevolg van een structurele verbetering in de manier waarop vacatures worden ingevuld’, zo tekent Business Insider uit hun notitie op. ‘Het echte verhaal is dat er tegenwoordig gewoon minder slechte aanwervingen zijn.’
Minder snelle ontslagen
In de VS is de afname van kortdurende ontslagen verantwoordelijk voor 84% van de daling van het totale aantal ontslagen sinds 2019. In Canada verklaren ze zelfs de gehele daling. Dit patroon is in alle sectoren zichtbaar en kan niet worden verklaard door veranderingen in de samenstelling van het personeelsbestand, aldus de Goldman Sachs-economen. Daaruit concluderen ze dat het niet anders kan zijn dan dat bedrijven en werknemers simpelweg beter zijn geworden in het identificeren van goede matches voordat ze een contract afsluiten. En recruiters dus over het algemeen steeds beter werk afleveren.
Hoe dat komt? De onderzoekers stellen dat aan de kant van de werknemer platforms als Glassdoor, LinkedIn en Indeed het makkelijker hebben gemaakt om een werkgever te beoordelen voordat je een functie accepteert. En aan de kant van de werkgever dragen juist verbeterde screeningtools en de groeiende online aanwezigheid van kandidaten bij aan de reductie van kostbare fouten bij het aannemen van personeel. Uit recent onderzoek van LinkedIn bleek al dat 59% van de recruiters voordelen ziet van screeningtools met kunstmatige intelligentie, en 93% is van plan om het gebruik ervan in het komende jaar te verhogen.
Historisch laag verloop
Het personeelsverloop op de arbeidsmarkt is in veel ontwikkelde economieën gedaald tot historisch lage niveaus. Ook Nederland kent momenteel weinig arbeidsmobiliteit. Maar dat betekent misschien dat er voor recruiters minder werk is, het is nog geen reden tot pessimisme over de economie of arbeidsmarkt als geheel, aldus de economen van Goldman Sachs. ‘Minder slechte matches betekenen minder vervangingen. Cruciaal is dat minder verloop ook minder frictiewerkloosheid betekent, het soort werkloosheid dat ontstaat doordat werknemers van baan wisselen in plaats van door een gebrek aan werk.’
‘Minder slechte matches betekenen minder vervangingen.’
Het model van de bank suggereert dat de onderliggende onderbenutting op de (Amerikaanse) arbeidsmarkt in werkelijkheid meer is toegenomen dan de stijging van het werkloosheidspercentage doet vermoeden, omdat het werkloosheidspercentage zelf laag is gehouden door minder verloop en niet door een sterke vraag. De praktische conclusie uit die bevinding is voorzichtig geruststellend: een arbeidsmarkt die minder mensen aanneemt maar ook minder mensen ontslaat, omdat de matches vanaf het begin beter zijn, is niet per se instabiel. Eerder omgekeerd. Het is wellicht zelfs gewoon een efficiëntere markt.
Zou het werkelijk?
De conclusie is positief, en zou je als een opsteker kunnen beschouwen voor recruiters wereldwijd. Ze hebben blijkbaar de afgelopen jaren hun werk steeds beter weten te doen, zodat meer mensen goed op hun plek zitten. Maar de bevindingen roepen ook vragen op. Want zou het niet ook zo kunnen zijn dat mensen niet echt goed op hun plek zitten, maar bang zijn om te bewegen? Of dat bedrijven mensen langer de kans geven om zich te bewijzen, en ze minder snel geneigd zijn tot ontslag over te gaan, omdat ze weten wat de kosten voor weer een nieuwe wervingsronde zijn? Het fenomeen job-hugging, waarbij mensen tegen wil en dank in een baan blijven hangen, is toch ook niet voor niets een hype?
Dat ontslag op korte termijn al enkele decennia aan het dalen is, valt ook terug te zien in de officiële data van bijvoorbeeld de Amerikaanse en Canadese evenknie van ons CBS. Volgens de economen van Goldman Sachs is ‘de beste verklaring’ daarvoor evenwel toch echt dat ‘meer informatie en verbeterde selectieprocessen het vermogen van zowel bedrijven als werknemers om goede matches te vinden hebben vergroot’. Dat betekent dus aan de ene kant: meer transparantie, maar aan de andere kant ook steeds meer digitale screeningtools – al dan niet op basis van A.I. – om kandidaten te beoordelen en sollicitanten te selecteren.
‘Betere selectie betekent minder vroegtijdig vertrek – en minder noodzaak om vervangers aan te nemen.’
En dat zou volgens de onderzoekers dus de hele arbeidsmarkt efficiënter kunnen maken. Want betere screening betekent minder vroegtijdig vertrek van werknemers – en minder noodzaak voor bedrijven om vervangers aan te nemen, stellen ze. In zo’n omgeving zou volgens hen overigens wel de meer structurele werkloosheid sneller kunnen doen stijgen, omdat ontslagen en jongere werknemers minder kansen hebben als iedereen verder blijft zitten waar-ie zit. En daar lijkt het momenteel dus wel op, stellen ze. Zo heeft het goede nieuws voor recruiters dus tegelijkertijd ook weer een keerzijde…