De keuze van Isabel: Waarom niet durven kiezen óók een keuze is…

In bijna elk recruitmentproces komt er een moment waarop het spannend wordt. Niet bij de kandidaat, maar intern. Twijfel blijft hangen. Meningen lopen uiteen. De druk neemt toe. En plots ligt er een keuze op tafel. Dát is het moment waarop recruitment beslist wat haar rol is. Ga je faciliteren, of ga je aan het stuur zitten?

Geen keuze maken is óók een keuze maken.

Wat ik vaak zie, is dat recruitment op dat moment kiest voor veiligheid. Het proces blijft lopen. Er komt nóg een gesprek. Nóg een check. Nóg een extra stap. Niet omdat dat inhoudelijk iets toevoegt, maar omdat kiezen ongemakkelijk wordt. Dat voelt comfortabel. Relationeel. Correct. Maar: het is óók een keuze. Faciliteren betekent dat je het proces ondersteunt, maar de richting loslaat. Dat je alles netjes organiseert, maar niet benoemt waar twijfel zit. Dat je signalen opvangt, maar ze niet samenbrengt. En dat je hoopt dat het antwoord vanzelf duidelijk wordt.

Aan het stuur

Aan het stuur zitten vraagt iets heel anders. Het vraagt dat je zegt wat je ziet. Dat je benoemt waar het wringt. Dat je durft aangeven wat extra stappen nog kunnen opleveren, en wanneer ze vooral geruststelling zijn. En dat je duidelijk maakt wat uitstel vandaag kost, voor het team én voor de kandidaat. Ownership nemen in recruitment betekent niet dat je beslissingen overneemt. Het betekent dat je verantwoordelijkheid neemt voor het proces. Dat je helpt kiezen in plaats van opties open te houden.

De volwassenheid van het vak ligt in durven sturen wanneer nodig.

Recruiters die dat doen, gaan niet in tegen hun hiring manager. Ze nemen hun rol als partner ernstig. Ze brengen scherpte waar twijfel dreigt. En ze zorgen voor helderheid wanneer iedereen blijft afwegen. Niet omdat ze alles weten. Wel omdat ze begrijpen dat niet kiezen ook een keuze is. Voor mij ligt daar de volwassenheid van het vak. Niet in faciliteren om het faciliteren, maar in durven sturen wanneer het nodig is. Niet om gelijk te krijgen, maar om vooruit te gaan. Want pas wanneer recruitment aan het stuur zit, wordt ze gezien als wat ze wil zijn: een echte partner.

Over de auteur

Isabel Verhelst is een resultaatgerichte, no-nonsense coach met een passie om mensen te verbinden. Ze is eigenaar van Talent to Match (het voormalige Ingenium Executive Search), een boutique bureau met de focus op top C-level talent dat perfect past bij het DNA van de organisatie. Op deze site schrijft ze elke twee weken op dinsdag een blog.

Lees ook

• Wat als we eens investeren in consistentie in plaats van in kajakken?
• ‘Competentiematrixen…? De besten verraden zichzelf al in 5 minuten’
• De keuze van Isabel: Waarom explosieve diners me soms meer leren dan interviews
• Waarom we briljante leiders afwijzen – soms nog voor ze één woord gezegd hebben
• Alle keuzes van Isabel