Gem. leestijd 2 min  89x gelezen

De keuze van Isabel: Waarom blijven we steeds doen alsof recruitment rationeel is?

Elk recruitmentproces zoekt naar zekerheden. Maar recruitment wordt pas volwassen als we stoppen met doen alsof zekerheid het doel is, stelt Isabel Verhelst. ‘We moeten erkennen dat kiezen altijd een sprong blijft. En dat iemand die sprong moet nemen.’

Het artikel gaat hieronder verder.

Strategisch Recruitment in de praktijk

De tweedaagse voor de strategische praktijk onderbouwt met de laatste innovaties, data, en modellen In de hedendaagse wereld van schaarste, ...

Bekijk event
Lees meer over Strategisch Recruitment in de praktijk
De keuze van Isabel: Waarom blijven we steeds doen alsof recruitment rationeel is?

We organiseren recruitment nog steeds alsof het een vergelijking is. We kijken wie een volledige P&L heeft gehad, wie al gerapporteerd heeft aan een raad van bestuur, wie een groot team heeft aangestuurd. Leggen de profielen naast elkaar en maken zichtbaar waar iemand sterker staat en waar er minder ervaring is. Dan geven we plussen en minnen. Dat geeft houvast. Zekerheid. Het voelt zorgvuldig. Alsof we het goed organiseren.

We organiseren recruitment nog steeds alsof het een vergelijking is.

Tot het moment waarop er niets nieuws meer bijkomt. De gesprekken zijn gevoerd, de referenties gebeld, de verschillen benoemd. Iedereen weet waar de ene kandidaat overtuigt en waar de andere vragen oproept. En toch blijft de beslissing liggen. Er komt nog een gesprek. Nog een terugkoppeling. Nog een extra check. Niet omdat er informatie ontbreekt, maar omdat kiezen iets anders vraagt dan vergelijken.

Wie hakt knopen door?

In het begin gaat het over wat iemand al gedaan heeft. Op het einde gaat het over wat je iemand toevertrouwt. Over wie straks beslist als resultaten tegenvallen. Wie moet uitleggen waarom targets niet gehaald worden. Wie knopen doorhakt wanneer het nodig is. Dat staat niet in een overzicht. Daar stopt de vergelijking. En daar begint verantwoordelijkheid.

Recruitment wordt volwassen op het moment dat we stoppen met doen alsof zekerheid het doel is.

Veel organisaties blijven zoeken naar bevestiging, alsof er nog een moment komt waarop alles sluitend voelt. Alsof recruitment rationeel kan blijven tot het einde. Dat moment komt niet. Recruitment wordt volwassen op het moment dat we stoppen met doen alsof zekerheid het doel is. Niet omdat we minder zorgvuldig willen zijn. Maar omdat we erkennen dat kiezen altijd een sprong blijft. En dat iemand die sprong moet nemen.

Over de auteur

Isabel Verhelst is een resultaatgerichte, no-nonsense coach met een passie om mensen te verbinden. Ze is eigenaar van Talent to Match (het voormalige Ingenium Executive Search), een boutique bureau met de focus op top C-level talent dat perfect past bij het DNA van de organisatie. Op deze site schrijft ze elke twee weken op dinsdag een blog.

Lees ook

Hoofdredacteurbij Werf&

Peter Boerman

Hij heeft eigenlijk nog nooit een vacature uitgezet. En meer sollicitatiegesprekken gevoerd als kandidaat dan als recruiter of werkgever. Toch schrijft Peter Boerman alweer een jaar of 10 over weinig anders dan over de wondere wereld van werving en selectie, in al zijn facetten.
  • Leave behind a comment

Onze partners Bekijk alle partners